Przedszkole i ognisko wychowawcze
„Błogosławionymi są powołani do czynienia Ewangelii skuteczną” św. Wincenty a Paulo

refleksje o życiu

Przez życie ze świętą Katarzyną Laboure...

Święta Katarzyna Laboure urodziła się w 1806 roku w Fain-les-Moutiers we Francji.
Już w 9 roku życia, po śmierci matki, obrała sobie Maryję za matkę. W wieku 12 lat przystąpiła do
I Komunii Świętej. Od tej uroczystości gorąco pragnęła zupełnie poświęcić się Bogu. Kiedy miała 14 lat jej starsza siostra Maria Ludwika wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia.
Święta Katarzyna przezwyciężywszy wszystkie przeszkody rodzinne w styczniu 1830 r. rozpoczęła postulat, a w kwietniu została przyjęta do nowicjatu w Domu Macierzystym Sióstr Miłosierdzia
w Paryżu przy ulicy du Bac. Tu czekały ją wielkie nadprzyrodzone łaski.
Kilkakrotnie objawiła się jej Niepokalana Dziewica polecając, aby postarała się o wybicie medalika według wskazanego wzoru. Zaszczycona tak wielkimi darami nieba, wszystkie te wielkie łaski pokrywała pokorą i milczeniem. Po ukończeniu nowicjatu podjęła pracę w przytułku dla starców
w Enghien (jako furtianka, westiarka i opiekunka staruszków).
Wybity medalik, wskutek licznych cudów nazwano cudownym. Święta Katarzyna po 46 latach heroicznego milczenia, niedługo przed śmiercią w 1876 r., wyjawiła swej przełożonej pilnie strzeżoną tajemnicę. Zmarła w opinii świętości 31 grudnia 1876 r.

Synu, oto Matka twoja
Pan Jezus przed śmiercią na krzyżu oddał św. Janowi, a w jego osobie nam wszystkim, Maryję Niepokalaną za Matkę - ten Skarb najdroższy.
Przypatrz się św. Katarzynie. W dziewiątym roku życia traci ukochaną matkę. Jakze głęboko odczuła to bolesne doświadczenie. Pewnego razu modląc się przed statuą Maryi, z dziecięcą ufnością błaga ją, aby Ona zastąpiła jej matkę. Królowa Nieba będzie odtąd dla niej matką, jej też kiedyś powierzy Cudowny Medalik, za pomocą którego świat cały pozna dobroć Jej Niepokalanego Serca.
Jakie jest moje nabożeństwo do Najświętszej Panny? Czy pamiętam o tym, że jeżeli Ona kocha mnie jak najczulsza matka, to muszę ze swej strony okazać się kochającym dzieckiem?

MÓDLMY SIĘ: Święta Katarzyno, która powodowana gorącą miłością ku Maryi, pragnęłaś oglądać Ją na ziemi, uproś nam wszystkim, abyśmy kochając Ją całym sercem tu na ziemi zasłużyli sobie na oglądanie Jej chwały wraz z Tobą w niebie. Amen.

Postanowienie: Ze szczególnym nabożeństwem obchodzić uroczystości Matki Bożej i nie wstydzić się okazać przed światem, że należysz do Jej czcicieli.

Akt strzelisty: Maryjo, Matko moja, kocham Cię.

Jeśli nie staniecie się jako dzieci,
nie wejdziecie do Królestwa niebieskiego
Jakże bardzo cenił Pan Jezus dziecięcą prostotę. Często słyszymy Jego słowa: "Pozwólcie dzieciom przyjść do mnie". Błogosławi im i stawia je za wzór swoim uczniom swoim.
Przypatrz się życiu św. Katarzyny. Szczerość i niewinność malują się na jej twarzy, te najpiękniejsze cechy każdego dziecka. To dziecięctwo serca i charakteru zachowała św. Katarzyna przez całe życie. Nie znała wykrętów, nie wiedziała, co znaczy kłamstwo.
Porównaj swoje postępowanie z postępowaniem św. Katarzyny. Czy może sądzisz, że szczerość, niewinność i prostota, które Pan Jezus zaleca, były dobre dwa tysiące lat temu? Te zalety dziecka w życiu człowieka i dziś nie straciły na wartości. Bo cóż ci przyjdzie z tego, że przebiegłością i okłamywaniem zjednasz sobie względy ludzkie i odniesiesz chwilową korzyść, skoro brak prostoty i niewinności duszy Bóg zamknie przed tobą niebo?

MÓDLMY SIĘ: Święta Katarzyno, która prostotą i niewinnością dziecięcą zjednałaś sobie upodobanie Jezusa i Maryi, uproś nam łaskę, abyśmy za twoim przykładem, odrzucając wszelki fałsz i obłudę świata, stali się upodobaniem Boga. Amen.

Postanowienie: Nigdy nie odstępuj od Boga, aby przez to przypodobać się ludziom, działaj zawsze z zamiarem podobania się tylko Jemu samemu.

Akt strzelisty: Serce czyste stwórz we mnie, Panie.

Zawsze trzeba się modlić
Dając takie zalecenie, nie miał Pan Jezus zapewne na myśli ustawicznego odmawiania modlitw, gdyż wiedział On, iż byłoby to niemożliwe. Wymaga tylko, byśmy czynności nasze tak wykonywali, aby każda z nich była uwielbieniem Boga, a przez to jakby ciągłą modlitwą.
Pojęła dobrze tę naukę św. Katarzyna; wiedziała, że najmilszą modlitwą jest pełnienie Jego świętej woli: "Nie ci, którzy mówią: Panie, Panie, wejdą do królestwa niebieskiego, lecz ci, którzy czynią wolę Ojca mego".
Na modlitwę wybierała czas. Aby nie zaniedbać obowiązkowych zajęć starała się i umiała czynności swoje tak rozłożyć, aby znaleźć chwilę na rozmowę z Bogiem. Według świadectwa danego przez osoby, które ją znały, była wzorrem dobrej gospodyni, "gdyż dokładnie i szybko spełniała swoje obowiązki". Ani praca nie przeszkadza modlitwie, ani też modlitwa pracy.
Może sądzę, że liczne zajęcia, którym się oddaję, są powodem zwalniającym mnie od obowiązku modlitwy? Może dopiero, gdy mnie Bóg doświadczy stratą ukochanej osoby lub nawiedzi chorobą, to wtedy pomyślę jeszcze o tym, aby u Niego szukać pociechy?

MÓDLMY SIĘ: Święta Katarzyno, która umiałaś łączyć najdokładniejsze wypełnianie swych obowiązków z duchem modlitwy, wyjednaj nam, abyśmy modlitwą ściągali błogosławieństwo Boże na nasze prace, aby każda z nich była zasługująca na niebo. Amen.

Postanowienie: Nie zaniedbuj chociażby krótkiej porannej i wieczornej modlitwy.

Akt strzelisty: Panie Jezu, naucz mnie modlić się.

Uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca
Jak wielką musi być pokora, skoro Syn Boży tak gorąco ją zaleca, abyśmy się jej od Niego uczyli. Jezus pragnie być naszym wzorem w praktykowaniu tej cnoty. On sam trzydzieści lat swego życia ziemskiego spędził w ukryciu, oddając się pokornym zajęciom ciesielskiego warsztatu.
Jako wzór wielkiej pokory staje przed nami św. Katarzyna Laboure. Bóg upodobał sobie w tym, by ją trzymać w ukryciu. W pokornych i cichych zajęciach domowych jest szczęśliwa. Przez to staje się podobną do Boskiego Zbawiciela. A potem czy uprzywilejowana Siostra skorzysta z tych objawień, którymi zostaje zaszczycona?
Nie, znowu niczego tak się nie lęka, jak tego właśnie, aby się ktoś miał dowiedzieć, że to jej objawiła się Maryja. Jako pokorna uczennica Tego, którego życie ukryte podziwiała, zrozumiała, że w oczach Bożych niczym jest wszelka chwała ludzka.
Czy w postępowaniu swoim kieruję się zawsze pokorą? Czy nie przeceniam swych naturalnych zdolności? Czy przypadkiem nie pogardzam tymi, którzy według mego mniemania są mniej uzdolnieni ode mnie? Jeżeli tak, to zmienię swoje życie i ukształtuję je według wzoru pokory, który zostawił mi Jezus i jaki dają mi święci.

MÓDLMY SIĘ: Święta Katarzyno, która w nagrodę za życie pokorne i ukryte cieszysz się chwałą niebieską, Ty, na której spełniła się obietnica Chrystusowa: kto się uniża będzie wywyższony, uproś nam, byśmy gardząc chwałą ludzką i wszystkimi zaszczytami świata tego, pracowali jedynie dla przypodobania się Bogu, a przez to zasłużyli sobie na łaskawe Jego ujrzenie w godzinę śmierci. Amen.

Postanowienie:
  • Nigdy nie spełniaj swoich obowiązków w tym celu, aby się ludziom podobać
  • Raduj się, jeżeli ci przypadły w udziale obowiązki, które są małe i upokarzające
Akt strzelisty: Jezu cichy i pokornego serca, uczyń serce moje według Serca Twego.

Jeśli puszczę ich głodnych, ustaną w drodze
Jak za czasów swego ziemskiego życia nakarmił Pan Jezus rzeszę ludzi idących za Nim, tak i nas otacza swą troskliwą miłością. Wiedział Zbawiciel, że utrudzony pielgrzym nie może o własnych siłach przebyć długiej podróży, mającej zaprowadzić go do nieba, dlatego swoim pokarmem wzmacnia siły nasze. Tym pokarmem wzmacniającym dusze nasze jest On sam w Eucharystii.
Zrozumiała to dobrze św. Katarzyna, dlatego już jako dziecko u Jeuzsa ukrytego w Najświętszym Sakramencie czerpała siłę potrzebną do dobrego spełniania obowiązków i zajęć domowych.
Maryja podczas pierwszego objawienia wskazała jej na tabernakulum, polecając, by tam często przychodziła i szukała potrzebnej siły oraz pociechy.
Ileż razy, przechodząc koło kościoła mijam Go obojętnie? A przecież tam czeka na mnie Jezus, by mnie pocieszyć, dodać sił, obsypać swymi łaskami.
Patrz na św. Katarzynę, jak chętnie śpieszyła do kościoła. Wierzyła, że w tabernakulum ukryty jest Bóg, którego ona tak bardzo kocha i przez Niego jest kochana.

MÓDLMY SIĘ: Św. Katarzyno, która już tu na ziemi oglądałaś Jezusa w Najświętszej Eucharystii, uproś nam tę łaskę, abyśmy, widząc Go oczyma wiary w tym przedziwnym Sakramencie, zasłużyli na oglądanie Go w niebie. Amen.

Postanowienie: Nie przechodź nigdy obok kościoła, bez oddania pokłonu przynajmniej myślą.

Akt strzelisty: Jezu, za miłość jaką nam okazujesz pozostając na ołtarzach naszych, pragnę odpłacić Ci miłością.

losowe zdjęcie losowe zdjęcie Nasz Patron
designed byTomek Wilk